Het groeit vanzelf

Het perceeltje van mijn moestuin was behoorlijk schoon toen ik het kreeg. Ik kon het zo omspitten zonder eerst vanalles weg te hoeven halen. Het spitten ging niet erg zwaar want we zitten hier op de zandgrond van de Utrechtse heuvelrug.

In de grond kwam ik nog wel een hoop wortels van, volgens mij, bessenstruiken tegen en ook nogal wat vergeten aardappels. Dit heb ik er zoveel mogelijk uitgehaald.

Aan één rand van de tuin groeide wel het één en ander aan onkruid. Hier had iemand van de tuinen karton overheen gelegd met het idee dat het onkruid daardoor verdwijnt. Ik laat dit stukje voorlopig even ongemoeid en ga eerst snel aan de slag met de rest van de tuin. Ik heb het idee dat de tijd dringt voor een hoop groenten om te zaaien.

Na het omspitten van de rest heb ik met stokjes en touw de tuin verdeeld in vier vakken van 4 x 1½ meter en een groot vak voor de fruitstruiken. Tussen de vakken heb ik bij wijze van paadje de aarde aangestampt. In de plantbedden heb ik wat koemestkorrels ingeharkt. Het ziet er zo al netjes uit.