Het groeit vanzelf

Om te voorkomen dat de aalbessen en de aardbeien door vogels opgegeten worden voordat ik ze had willen plukken, moet ik er voor zorgen dat die beesten er niet bij kunnen.

Een net is hiervoor de meest gebruikte methode. Zo’n net heeft als nadeel, dat er dieren in verstrikt kunnen raken. Diezelfde vogels bijvoorbeeld, maar ook egels. Dat vind ik niet zo’n prettig idee en daarom was ik nog aan het nadenken over een alternatief voor die netten. Vooralsnog zonder resultaat.

Dus voor voorlopig toch maar twee netten gekocht. Een grote voor de bessen en frambozen en een kleine voor de aardbeien.

Toen ik het afgelopen weekeinde op de tuin kwam, zag ik dat het net voor de fruitstruiken al niet meer nodig was. Vrijwel alle vruchtjes waren al opgegeten… Ach, volgend jaar weer een kans!
Snel doorgelopen naar de aardbeien, om te zien of daar nog wat te redden viel. Gelukkig was er geen enkele aardbei aangevreten. Ze waren trouwens al aardig gegroeid en begonnen ook al wat kleur te krijgen.

Over de aardbeienplantjes, gedragen door wat bamboestokjes, het net gespannen. Het ziet er niet fraai uit, maar doet zo volgens mij wel waar het voor bedoeld is.

En nou maar hopen dat er geen beestjes in verstrikt raken.

Update:
Het net was losgeschoten. Ik heb besloten dat als ik tijd heb, ik een houten frame maak met kippengaas (dubbeltjesgaas). Hierop komt een houten raam te liggen, bespannen met hetzelfde gaas. Dit houten raam kan ik er dan af tillen als ik bij de plantjes moet zijn. Het geheel komt er dan uit te zien als een platte koude kas. Omdat het gaas stevig is, zullen er geen dieren in verstrikt kunnen raken.

Gezien alle andere dingen die nog gedaan moeten worden, denk ik dat ik dit volgend seizoen pas voor elkaar heb. Maar dat is niet zo erg. Zo kan ik ook nog even nadenken over de grootte van de ‘kooi’. Tot die tijd heb ik wat gaas onder het net neergezet, zodat dat beter op zijn plek blijft.

Het provisorisch aangebrachte net ziet er niet bepaald fraai uit.